Νότια Κρήτη

Οταν γνώρισα τον πρώτο, μου άρεσε υπερβολικά... Τον δεύτερο τον ερωτεύτηκα. Ο τρίτος κυριολεκτικά με μάγεψε, ενώ ο τέταρτος με ταξίδεψε στο όνειρο. Αναφέρομαι στους τέσσερις νομούς της Κρήτης και ιδιαιτέρως στο νότιο τμήμα τους. ΝΟΜΟΣ ΧΑΝΙΩΝ Μία υπέροχη διαδρομή οδηγεί από το βορρά στο νότο. Μέσα από γραφικά χωριουδάκια με έντονο το ελληνικό παραδοσιακό χρώμα και φιλόξενους κατοίκους που κερνάνε ρακιές στα καφενεία. Οι κρητικοί ξέρουν να τιμούν τον ξένο και να τον καλοδέχονται στον τόπο τους. Πρώτη στάση η Παλαιοχώρα. Στην παραλία της μας υποδέχτηκε ένας πανέμορφος πελεκάνος που μας τριγουρνούσε όση ώρα απολαμβάναμε χοχλιούς μπουρμπουριστούς και αχινοσαλάτα. Αν έχετε χρόνο πάρτε το καραβάκι για το νησί της Γαύδου. Σε δέκα λεπτά φθάνετε στο Σαρακήνικο, όπου έμειναν πολλοί πολιτικοί εξόριστοι, μεταξύ των οποίων και ο Αρης Βελουχιώτης. Ενοικιαζόμενα δωμάτια, μικρές ταβέρνες και μπαρ ανάμεσα στις παραλίες με τα καταπράσινα πεύκα. Αν πάλι μείνετε στην Παλαιοχώρα, σεργιανίστε στα νησιώτικα σοκάκια και συνεχίστε με τη Σούγια. Βαθιά, πεντακάθαρα νερά σε μια παραλία με ψιλό βότσαλο που δεν έχουν ανακαλύψει ακόμη οι ορδές των τουριστών. Το τελείως διαφορετικό όμως είναι το Ελαφονήσι. Αμμώδης τεράστια παραλία με ρηχά και ζεστά νερά. Διασχίστε τα και θα περάσετε στο απέναντι νησί, όπου μπορείτε να διαλέξετε κάποιο από τα λιμανάκια. Στην έξοδο του φαραγγιού της Σαμαριάς συναντάτε την Αγία Ρούμελη απ’ όπου με πλοιάριο μπορείτε να πάτε στη χώρα Σφακίων. Για πολλούς η γνήσια Κρήτη είναι συνώνυμο των Σφακίων. Το χωριό δυστυχώς διατηρεί λιγοστά παραδοσιακά στοιχεία γιατί έχει δεχτεί κυριολεκτικά εισβολή από τον τουρισμό. Ωστόσο αξίζει να επικεφθείτε την Παναγιά Θυμιανή, όπου οι κάτοικοι μαζεύονταν για συνελεύσεις πριν από το 1821 και (μόνο με βάρκα) τη σπηλιά του αρχηγού των ενόπλων αντρών των Σφακίων, του Δασκαλογιάννη, όπου είχε εγκατασταθεί το νομισματοκοπείο της επανάστασης. Δυτικά από τα Σφακιά σε έναν γραφικό κολπίσκο συναντάτε το Λουτρό. Πρόκειται για ένα πανέμορφο ψαροχώρι με πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια και φρέκο ψάρι σε προσιτές τιμές. Λίγο πριν τελειώσει ο νομός θα συναντήσετε το Φραγκοκάστελο, χτισμένο από τους Ενετούς το 1371 για προστασία από τους πειρατές. Αφεθείτε στο μύθο των Δροσουλιτών. Σύμφωνα με δοξασίες των ντόπιων, μετά από μία μάχη ενάντια στους Τούρκους το 1828, σκοτώθηκαν 666 πεζοί και 70 έφιπποι. Ωστόσο λέγεται ότι οι σκιές των νεκρών επιστρέφουν κάθε χρόνο τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου, όταν δεν φυσάει άνεμος, την ώρα που χαράζει με την πρωινή δροσιά και ξεκινούν μία πορεία από την εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπου μέχρι τη θάλασσα, όπου και χάνονται! ΕΝΘΕΤΟ – Ν. ΧΑΝΙΩΝ Το φαράγγι της Σαμαριάς Ο νομός είναι διεθνώς γνωστός για το φαράγγι της Σαμαριάς. Προσοχή! Δεν είναι για όλους. Χρειάζεται καλή φυσική κατάσταση για να το διασχίσετε. Εχει μήκος 18 χλ. και υπολογείστε 5 – 7 ώρες διαδρομή. Είναι μία πρωτόγνωρη εμπειρία, αρκεί να έχετε προετοιμαστεί κατάλληλα. Χρειάζεται άνετα παπούτσια για να ακολουθήσετε τα ίχνη των κρι κρι μέσα σε μία επιβλητική φύση που εναλλάσσει το καταπράσινο με το γυμνό πετρώδες. Σε λίγα σημεία μπορείτε να βρείτε νερό, ενώ απαγορεύεται να ανάψετε ψωτιά, να καπνίσετε, να διανυκτερεύσετε, να κόψετε φυτά ή να κυνηγήσετε. ΝΟΜΟΣ ΡΕΘΥΜΝΟΥ Ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο, μόλις περάσετε τα σύνορα από τα Χανιά στο Ρέθυμνο κάνετε μία στάση για κολύμπι στο Ροδάκινο (όρμος Κόρακα). Λιγοστές ομπρέλες για εκείνους που ξέρουν και μία οικογενειακή ταβέρνα με σπιτικές πίτες και καλτσούνια. Πιο ανατολικά ο όρμος του Πλακιά. Ομορφα νερά και αμμουδιά μαζεύουν κυρίως ντόπιους τα Σαββατοκύριακα. Αρτια τουριστική υποδομή σε ξενοδοχεία, ταβέρνες, μπαράκια. Λίγο πιο ανατολικά το Δαμνόνι και το Αμμούδι. Ελάχιστα ξενοδοχεία έχουν αποτρέψει τον πολύ κόσμο από τις παραλίες του νότου, που έτσι έχουν μείνει αναλλοίωτες από τον άνθρωπο στο πέρασμα των χρόνων. Και μπορεί οι περισσότεροι να γνωρίζουμε στο νομό την πρωτεύουσά του, το πανέμορφο Ρέθυμνο, ως το πιο γραφικό μέρος του νομού με την παλιά πόλη και τη Φορτέζα, όμως κάνουμε λάθος. Το best του νομού βρίσκετε στο νότο και είναι η Πρέβελη. Ο εύκολος τρόπος είναι με πλοιάριο από τον όρμο Πλακιά. Ο άλλος όμως κάνει τη διαφορά. Παρκάρετε έξω από τη Μονή Πρέβελης (στην έξοδο από το Κουρταλιώτικο Φαράγγι) και επισκεφθείτε το δίκλιτο ναό που χτίστηκε το 1836 και ανακαινίστηκε το 1911, όπου φυλάσσετε ένας χρυσός σταυρός με πολύτιμους λίθους και τίμιο ξύλο, ο οποίος θεωρείται θαυματουργός. Συνεχίστε ανατολικά προς την παραλία του Αγίου Παύλου με το υπέροχο ηλιοβασίλεμα και καταλήξτε στην Αγία Γαλήνη με τις ατέλειωτες επιλογές διαμονής. ΕΝΘΕΤΟ – Ν. ΡΕΘΥΜΝΗΣ Παραλία Πρέβελης Εξω από τη Μονή Πρέβελης αρχίζει η περιπέτεια. Ακολουθείστε ένα βατό αλλά απότομο μονοπάτι που θα σας οδηγήσει σε μία μαγευτική και εξωτική παραλία. Λίγο πριν φτάσετε, κοντοσταθείτε για να θαυμάσετε από ψηλά το εκπληκτικό τοπίο με τους φοίνικες και το ποτάμι που χύνετε στη θάλασσα. Αρκετά πολυσύχναστη η παραλία και γι΄αυτό αποφύγετε τα Σαββατοκύριακα. Μπορείτε να κάνετε κανό στο ποτάμι ή να περπατήσετε στις όχθες του μέχρι τους μικρούς καταρράκτες ή απλά να ξαπλώσετε κάτω από κάποια ομπρέλα και μετά το μπάνιο στο θαλασσινό νερό να κάνετε μία βουτιά στο ποταμίσιο, έτσι για εναλλαγή. Οτι και να κάνετε θα σας μείνει αξέχαστη η Πρέβελη. ΝΟΜΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Κάποιοι θεωρούν ότι είναι ο πιο άχαρος νομός για ταξιδιώτες γιατί τον συνδέουν με την πολύβουη πρωτεύουσά του. Ομως μακριά από την πρωτεύουσα υπάρχουν γραφικά χωριουδάκια, αρχαία μνημεία και όμορφες παραλίες. Μεταξύ αυτών και τα Μάταλα. Τι να πρωτοπεί κανείς για τα Μάταλα. Ζήστε στο ρυθμό των χίπιδων και ανακαλύψτε την ελευθερία της τότε εποχής σε κάποια από τις σπηλιές δίπλα από την παραλία. Οι σπηλιές εικάζεται ότι κατοικήθηκαν στην προϊστορία, ενώ σήμερα η τουριστική αστυνομία δεν επιτρέπει τη διανυκτέρευση εντός. Κάντε μία βόλτα στα μαγαζάκια και χαζέψτε ή ψωνίστε κάτι από την εποχή των παιδιών των λουλουδιών. Αθελά μου μεταφέρθηκα στα 70’ς και κατάλαβα γιατί οι νέοι όλης της Ευρώπης έβρισκαν κατάλυμμα σε αυτόν τον κολπίσκο. Προφυλαγμένος από το βοριά, έχει κάτι που σε κάνει να νιώθεις μακριά από τα προβλήματα και το στρες του σύγχρονου δυτικού τρόπου ζωής. Φυσικά σήμερα η παραλία έχει αξιοποιηθεί με ομπρέλες και ταβέρνες με ικανοποιητικό φαγητό. Ωστόσο επειδή εμείς δεν είμαστε οι νέοι των 70’ς θα προτιμήσουμε κάποιο δωμάτιο ξενοδοχείου στον οικισμό, που όπως και να το κάνεις είναι πιο ξεκούραστα και οπωσδήποτε πιο καθαρά. ΕΝΘΕΤΟ – Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Η Φαιστός Οταν λέμε Ηράκλειο, εννοούμε Κνωσσός. Ομως αυτό είναι άδικο για τη Φαιστό που οι περισσότεροι προσπερνούν. Είναι ο δεύτερος σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος της Κρήτης και αν κατέβετε από το βορρά προς το νότο θα τον συναντήσετε στο δρόμο σας. Αξίξει να τιθασσεύσετε την επιθυμία σας να βρεθείτε γρήγορα στα Μάταλα για μία καλή μπροστινή θέση στην παραλία και να επισκεφθείτε το πολυτελές ανάκτορο του αδελφού του Μίνωα, του Ραδάμανθου. Η αρχιτεκτονική μοιάζει με το μινωικό παλάτι και εκτείνεται σε έναν λόφο με φανταστική θέα. Στις ανασκαφές του 1900 βρέθηκε ο περίφημος δίσκος της Φαιστού. ΝΟΜΟΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ Ας αφήσουμε πίσω μας το γραφικό Αγ. Νικόλαο, την κοσμοπολίτικη Ελούντα, τη Σπιναλόγκα, τα Κριτσά και το Βάι και ας κατευθυνθούμε στο νότο. Οταν λέμε νότο στο Λασίθι εννοούμε Ιεράπετρα. Πρόκεται για τη νοτιότερη πόλη της Ευρώπης, όπου λέγεται ότι διέμεινε ο Ναπολέοντας επιστρέφοντας από την Αφρική. Ωραίες παραλίες, πολλές επιλογές για φαγητό και διαμονή και πληθώρα κόλπων για κολύμπι. Οσο γαι το βράδυ η νυχτερινή ζωή είναι πλούσια. Πολλά μαγαζιά για όλα τα γούστα. Η περιοχή μαζεύει πολλούς ντόπιους για διακοπές. Κάτι περισσότερο ξέρουν οι κρητικοί για το νησί τους. Ανατολικά της Ιεράπετρας δοκιμάστε τα νερά στους παραθεριστικούς οικισμούς Αγ. Φωτιά και Αχλιά και γευθείτε τοπικές σπεσιαλιτές στις ταβέρνες. Δυτικά της Ιεράπετρας ο Μύρτος. Ενα μικρό ψαροχώρι με ήρεμη παραλία και λιγοστές ψαροταβέρνες πάνω στο κύμα με φρέκο ψάρι και θαλασσινά από τα δίχτυα των ντόπιων ψαράδων. ΕΝΘΕΤΟ – Ν. ΛΑΣΙΘΙΟΥ Η Χρυσή Το must του νομού και – ίσως και όλης της Κρήτης – είναι η Χρυσή ή Γαϊδουρονήσι. Μία ώρα με πλοιάριο μας έβγαλε σε ένα παραμυθένιο αμμώδες νησάκι γεμάτο κέδρους. Με δέκα λεπτά περπάτημα διασχίσαμε το αφρικανικό τοπίο για να βγούμε στο άλλο άκρο του νησιού και να μείνουμε πραγματικά άφωνοι. Πού κρυβόταν τέτοια ομορφιά. Ούτε στα πιο μακρινά εξωτικά νησιά της γης δεν συναντάς τέτοιο ορίζοντα. Είκοσι αποχρώσεις του τιρκουάζ στα ζεστά νερά του νησιού, που μια βαθαίνουν και μια γίνονται ρηχά. Ξαπλωμένοι στην παραλία αγνατεύσαμε το απέραντο, με μία αίσθηση ότι εκεί τελειώνει νότια ο κόσμος. Στην επιστροφή χορτάτοι από τις μαγευτικές εικόνες δεν δοκιμάσαμε τις σπεσιαλιτέ στην ταβέρνα του λιμανιού που όμως μοσχομύριζαν. Υ.Γ. Μην ονειρεύσετε να μείνετε εκεί για πάντα με το ταίρι σας γιατί δεν υπάρχει κατάλυμμα. Δημοσιεύτηκε 06/2008 Escaping South - TRAVEL X-PERIENCE by exodos

Κερκίνη

Πήλιο - Φυτόκο

Φυτόκο 28/12/2008

Κάρλα

Κάρλα 27/12/2008

Σπάρτη

ΣΠΑΡΤΗ ΚΑΙ ΤΑΫΓΕΤΟΣ Από το Μυστρά και τη γύρω από αυτόν Λακαιδεμονία στη σύγχρονη Σπάρτη με μία από τις καλύτερες ρυμοτομίες ελληνικών πόλεων, κάτι που την κάνει ιδανική για περπάτημα. Αναζητείστε το άγλαμα αλλά και τον τάφο του Λεωνίδα, ανεβείτε στη Δεξαμενή (το ψηλότερο σημείο της πόλης) για πανοραμική θέα και επισκεφθείτε το Μουσείο της Ελιάς και του Ελληνικού Λαδιού σε ένα κτήριο μοντέρνας αρχιτεκτονικής και άψογης εκθεσιακής οργάνωσης. Λίγα χιλιόμετρα από τη Σπάρτη στέκεται αγέρωχος ο Ταΰγετος για περιμένει τον επισκέπτη να τον ανακαλύψει. Στην καρδιά του βουνού τα Πικουλιάνικα, μόλις 8 χιλ. από τη Σπάρτη και 2 χιλ. από το Κάστρο του Μυστρά. Πρόκειται για μικρό, γραφικό οικισμό με παραδοσιακό ξενώνα για να απολαύσετε τη θέα προς την κοιλάδα της Σπάρτης και τον ποταμό Ευρώτα που τη διασχίζει, ενώ από την άλλη πλευρά στέκεται επιβλητική η βυζαντινή καστροπολιτεία με τις εκκλησίες και τα μοναστήρια. Εκτός από τα Πικουλιάνικα, άλλο σημείο που προσφέρεται για στάση και καλό φαγητό είναι ο Αγιος Ιωάννης και από εκεί συνεχίστε προς την Αναβρύτη, τη μόνιμα χωμένη στην ομίχλη, με Βιολογικό Γεωλογικό Μουσείο στο δημοτικό σχολείο. Ο Ταΰγετος έχει διάσπαρτα ερειπωμένα μεσαιωνικά χωριά όπως η Κουμουστά, χτισμένη σε ένα εντυπωσιακό φαράγγι, ενώ το Ξηροκάμπι και το Καστόρι αποτελούν τα κεφαλοχώρια. Το βουνό προσφέρεται για ορειβασία αλλά και διαδρομές αυτοκινήτου, ενώ οι λάτρες της άγριας φύσης βρίσκουν πληθώρα τοποθεσιών για ανοιξιάτικα πικνίκ στο απόλυτο πράσινο και τα χρωματιστά αγριολούλουδα. Για όσους προτιμούν κάτι πιο οργανωμένο υπάρχει ο Ορειβατικός Σύλλογος Σπάρτης (τηλ. 27310 22574 και 26518) τόσο για πεζοπορίες όσο και για χάρτες διαδρομών. ΕΝΘΕΤΟ Μην ξεγελαστείτε από την αρχαία ελληνική ιστορία, όσον αφορά στο λιτό φαγητό των Σπαρτιατών. Εκτός από χωριάτικο ζυμωτό ψωμί, χόρτα του βουνού και κρέατα, υπάρχουν πολλές γεύσεις που σας προσκαλούν να τις δοκιμάσετε στα λιγοστά – η αλήθεια είναι – εστιατόρια και ταβέρνες. Πέρα από τις παραδοσιακές ταβέρνες στα κεφαλοχώρια του Ταΰγετου, εμείς ξεχωρίσαμε: Το Mistras Bistrot (τηλ. 27310 29350). Bar – restaurant στο Μυστρά – φυσικά – λίγο έξω από τα Πικουλιάνικα. Το Ξενία (τηλ. 27310 20500) στο δρόμο για τα Πικουλιάνικα, με ντόπια κουζίνα. Το Διεθνές (τηλ. 27310 28636) στη Σπάρτη με πιάτα ημέρας. Το Ζευς (τηλ. 27310 22605) στη Σπάρτη με ελληνική και διεθνή κουζίνα. Δημοσιεύτηκε ΕΧΟΔΟΣ 03/08

Ζάκυνθος

Πολλοί από εσάς που έχετε παιδιά σκέφτεστε πού να περάσετε το Πάσχα. Κάποιοι δεν έχετε χωριά και κάποιοι διαφωνείτε σε ποιανού χωριό να πάτε. Η λύση λοιπόν είναι ο τρίτος δρόμος. Κάπου μακριά από τον τόπο καταγωγής του ενός ή του άλλου. Η συνηθισμένη επιλογή είναι η ηπειρωτική Ελλάδα, γιατί οι Ελληνες «φοβούνται» τα νησιά, εκτός καλοκαιριού. Όμως δεν είναι όλα τα νησιά, μικρά, με στενούς δρόμους, λιγοστές υποδομές για οικογένειες και πολύμηνη κράτηση εισιτηρίων για το καράβι. Για του λόγου (του γραπτού) το αληθές σας παρουσιάζουμε την εναλλακτική λύση της Ζακύνθου. Ένα νησί δύο ώρες με το καράβι και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα σε κράτηση θέσεων για επιβάτες και αυτοκίνητο. Κι όταν φτάσετε εκεί, πληθώρα ξενοδοχειακών μονάδων με όλες τις ανέσεις και για οικογένειες. (Δεν εννοώ να ψάξετε κατάλυμα όταν πατήσετε στεριά!) Πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες σε επτανησικαή αρχιτεκτονική με οικογενειακές σουίτες ή βρεφικό κρεβάτι για παιδάκια έως 2 ετών και δυνατότηα baby sitting. Χώρους για παιχνίδι (για μικρούς και μεγάλους) και παδικό μενού στο εστιατόριο. Και φυσικά όλες τις άλλες ανέσεις και δραστηριότητες των καταλυμάτων υψηλών προδιαγραφών. Ωστόσο η Ζάκυνθος προσπαθεί και έχει πετύχει να κάνει κάποια βήματα στον αγροτουρισμό. Θα βρείτε λοιπόν πετρόχτιστα ανακαινισμένα αγροτόσπιτα σε εκτάσεις με ελαιώνες, άλογα, αγελάδες, πρόβατα και κατσίκια. Μία διαφορετική εμπειρία όχι μόνο για ενήλικες αλλά και για παιδιά που σήμερα πλέον ζουν μακριά από τη φύση. Σε όλες αυτές τις φάρμες φυσικά παράγουν προϊόντα βιολογικής γεωργίας. Επειδή όμως απόδραση δεν είναι μόνο ταξίδι και διαμονή, αλλά κυρίως προορισμός, στη Ζάκυνθο θα βρείτε πολλά να κάνετε και να δείτε. Μία βόλτα στην πεζοδρομημένη πλατεία με τα καφέ και τα εστιατόρια είναι όμορφη και ξεκούραστη ακόμη και με παιδιά. Το ίδιο και η παραλία με τα λογής λογής καραβάκια δεμένα στους κάβους του λιμανιού. Απολαύστε τον καφέ σας στην πόλη κάτω από τις καμάρες του Ζάντε ή την πλατεία του Αγ. Μάρκου και μετά ανεβείτε στον καταπράσινο λόφο του Στράνη όπου ο Σολωμός εμπνεύστηκε τον «Υμνο εις την Ελευθερίαν». «Όμως αυτό που ενθουσιάζει μικρούς και μεγάλους είναι η βόλτα με τα σκεπαστά ποδήλατα- τρίκυκλα για δύο ή τρία άτομα. Στην Ζάκυνθο υπάρχει ένα ιεροτελεστικό έθιμο «Το βαγί». Την Κυραική των Βαίων μοιράζονται οι βαγιοφόρες (κλαδιά ελιάς και ανοιξιάτικα λουλούδια), τα οποία αφού διαβαστούν στην εκκλησία αποκτούν ιερότητα και έχουν χρησιμεύσεις ως φυλαχτά και φίλτρα ανά τους αιώνες στην περιοχή. Αν ωστόσο βρεθείτε στη Ζάκυνθο από 1η Μαΐου μπορείτε να επισκεφθείτε το θαλάσσιο πάρκο με το περιβαλλοντικό κέντρο ενημέρωσης και «ατραξιόν» την περίφημη καρέτα καρέτα που ξετρελαίνει τα παιδιά κάθε ηλικίας. Για φαγητό είναι σίγουρο ότι θα προτιμήσετε τα καταπληκτικά μενού του καταλύματος που θα μένετε, καθώς ικανοποιούν και τα πιο απαιτητικά γούστα με διεθνείς και ντόπιες σπεσιαλιτέ. Λόγω Πάσχα μάλιστα οι σεφ βάζουν τα δυνατά τους σε ποιότητα, ποικιλία και συνδυασμούς. Ωστόσο αν θελήσετε να κινηθείτε γευστικά εκτός ορίων ξενοδοχείου – ξενώνα κ.λπ. υπάρχει πληθώρα από μικρές οικογενειακές ταβέρνες με επτανησιακό και όχι μόνο άρωμα. Οσο για τις μαγευτικές παραλίες και άλλα πολλά και πιο καλοκαιρινά, επιφυλασσόμαστε για tips στην εποχή τους. ΕΝΘΕΤΟ ΜΟΥΣΕΙΑ Για τους φίλους της ιστορίας και των τεχνών υπάρχουν πολλά και αξιόλογα μουσεία στο νησί. Βυζαντινό Μουσείο Ζακύνθου. Στην πλατεία Σολωμού σε ένα νεοκλασικό κτήριο μπορείτε να θαυμάσετε έργα εκκλησιαστικής ζωγραφικής από τους βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς χρόνους, τέμπλα εκκλησιών, κ.ά. Μουσείο Σολωμού και επιφανών Ζακύνθιων. Στην πλατεία του Αγ. Μάρκου, με τους τάφους του Διονύσιου Σολωμού και του Ανδρέα Κάλβου να συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Μουσείο Γρηγόριου Ξενόπουλου. Κύρια εκθέματα προσωπικά αντικείμενα και χειρόγραφα από τη «Διάπλαση των Παίδων». Αγροτικό Μουσείο – Βερτζάγειο. Στα Πηγαδάκια (Αλυκές) με παρουσίαση της πολιτιστικής και αγροτικής ζωής ενός χωριού. Ναυτικό Μουσείο Επτανήσου. Στη Μπόχαλη, με πίνακες από τη ζωή στη θάλασσα και μινιατούρες πλοίων. Μιλάνειο Ναυτικό Μουσείο. Στο Τσιλιβί, με υδατογραφίες της ναυτικής ιστορίας μας και αντικείμενα επώνυμων πλοίων. Π.Γ. Δημοσιεύτηκε στο ΕΧΟΔΟΣ 03/2008

Πάσχα στην Κέρκυρα

«Αν δεν κάνεις Πάσχα στην Κέρκυρα, δεν έχεις δει και νιώσει τίποτα». Αυτά μου έλεγαν όσοι είχαν πάει στο φημισμένο νησί, αλλά θεωρούσα ότι υπερέβαλαν, μέχρι τη στιγμή που το ανακάλυψα η ίδια. Μ. Παρασκευή. Από την έρημη Αθήνα, στο πολύβουο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος και από εκεί για πρωινό καφέ στο Λιστόν. Εγώ που ξυπνάω μετά τις 10.00 π.μ. κυριολεκτικά απολάμβανα (ακόμη αν και ήταν 8.00 π.μ. έναν καπουτσίνο σε κάποιο καφέ του Λιστόν, αναμένοντας να παρελάσει μία από τις μπάντες του νησιού. Σε όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, στο νησί της μουσικής, «πέφτεις» πάνω σε φιλαρμονική που παίζει μουσική ανάλογη των ημερών. Εχοντας φτάσει αξημέρωτα (λόγω πτήσης) είχα εξασφαλίσει «πρώτο τραπέζι πλατεία», σε αντίθεση με τους αργοπορημένους που ξεροστάλιαζαν όρθιοι για να δουν και να ακούσουν την μπάντα. Στη συνέχεια μία βόλτα στα καντούνια ξυπνάει μνήμες από ελληνικές ταινίες της Ρένας Βλαχοπούλου και σου θυμίζει κάτι από Ιταλία. Μικρές στάσεις σε κόζι καφέ αγγλικού τύπου (επιρροές από την εποχή των Άγγλων στο νησί) και φυσικά ξεκούραση σε κάποιο από τα πολλά σύγχρονα ξενοδοχεία. Λόγω των ημερών προτίμησα κάποιο στο κέντρο της πόλης.Το βράδι, αν και Μεγάλη Παρασκευή, η νυχτερινή διασκέδαση σε κάνει να νομίζεις ότι είναι Ανάσταση. Μ. Σάββατο. Σήμερα είναι το πασίγνωστο έθιμο των κανατιών. Στην καρδιά της παλιάς πόλης από τα μπαλκόνια των αρχοντικών «βρέχει» κανάτια. Εχεις την εντύπωση ότι όλο το χρόνο τα μάζευαν για να τα πετάξουν στους περαστικούς τη συγκεκριμένη μέρα. Οχι, δεν σημαδεύουν κάποιο γαμπρό, αλλά τους πάντες. Λίγο προσοχή χρειάζεται αλλά το έθιμο είναι πράγματι διασκεδαστικό. Το βράδι όλο το νησί, ντόπιοι και τουρίστες, δίνουν ραντεβού στη Σπιανάδα για ένα υπερθέαμα βεγγαλικών. Με το Χριστός Ανέστη, ο ουρανός γίνεται μέρα και για αρκετά λεπτά χαζεύουν όλοι τα πάμπολλα και εντυπωσιακά βεγγαλικά. Πάσχα. Σε αντίθεση με άλλες πόλεις της ελληνικής περιφέρειας, το νησί που διαθέτει τουριστική συνείδηση έχει πολλά να προσφέρει στον επισκέπτη. Αν έχετε περισσότερες ημέρες στη διάθεσή σας αξίζει μία βόλτα στα πέριξ. Από καφέ ή φαγητό στο Κανόνι, με θέα το γνωστό σε όλους Ποντικονήσι, μέχρι το ανάκτορα στο Αχίλλειον με πανοραμική θέα και το άγαλμα «Ο θάνατος του Αχιλλέα» να στολίζει τους θαυμάσιους κήπους του, αλλά και το παλιό φρούριο (έργο της βενετσιάνικης οχυροματικής αρχιτεκτονικής), καθώς και το μικρόμτερο νέο φρούριο. Σε περίπτωση που είστε λίγο χειμερινοί κολυμβητές, αξίζει τον κόπο μία βουτιά στα νερά της Παλαιοκαστρίτσας, αλλιώς κινείστε για κάποιο άλλο χωριό και διαλέξτε μία από τις ταβέρνες για παραδοσιακό κερκυραϊκό φαγητό. Αξίζει μία αναφορά σε κάποια από τα φημισμένα πιάτα του νησιού, όπως «παστιτσάδα» (χοντρά μακαρόνια με κοκκινιστό μοσχάρι), «μπουρδέτο» (ψάρι με πικάντικη κόκκινη σάλτσα) και «σοφρίτο» (φιλετάκια από μοσχάρι με σκόρδο και άσπρη σάλτσα). Οσο για τα γλυκά, ξεχωρίζουν – και λόγω εποχής - οι «φογάτσες», που το Πάσχα αλλάζουν μορφή με ένα κόκκινο αυγό φυτεμένο στη μέση. Θυμηθείτε, πριν φύγετε να αγοράσετε το φημισμένο κουμ – κουάτ στην εκδοχή του λικέρ ή των αποξηραμένων φρούτων. Πρόκειται για δημητριακό σε μορφή πορτοκαλιού που το εισήγαγαν οι Αγγλοι από την Κίνα. Μην νομίζετε όμως ότι η διασκέδαση στην Κέρκυρα εξαντλείται σε ταβέρνες και εστιατόρια. Πλήθος κλαμπ και μπαράκια για όλα τα γούστα περιμένουν τους νέους και όχι μόνο για να ξεφαντώσσουν μέχρι πρωίας. Τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται στη Σπιανάδα, το Λιστόν και τον κέντρο της πόλης. Εκτός από τα συνηθισμένα μαγαζιά στην παλιά πόλη, υπάρχει η εναλλακτική λύση για τον πιο ψαγμένο τουρίστα, στα Γουβιά. Τα Γουβιά είναι ένα μικρό χωριό, ελάχιστα χιλιόμετρα από την πόλη και διαθέτει πολλές επιλογές στον κεντρικό δρόμο του χωριού. ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΥΟ ΕΝΘΕΤΑΚΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ Η Κέρκυρα διαθέρει πολλά σύγχρονα ξενοδοχεία. Εμείς ξεχωρίσαμε τα εξής: 1. Corfu Holiday Palace στο Κανόνι (τηλ. 26610 36540, φαξ 26610 36551) EMAIL: cfulhol@hol.gr 2. Corfu Palace στην Κέρκυρα (τηλ. 26610 39485-7, φαξ 26610 31749) Web: http://www.corfupalace.com/ 3. Grecotel Corfu Imperial στο Κομμένο (τηλ. 26610 88400, 26610 88500, 26610 88600, φαξ 26610 1881) Web: http://www.grecotel.gr/ ΤΑΒΕΡΝΕΣ – ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ Στην πόλη της Κέρκυρας αλλά και σε κάθε γωνιά του νησιού αφθονούν οι επιλογές. Μεταξύ αυτών: Εντός του ξενοδοχείου Corfu Palace, με θέα το κάστρο, υπάρχει εστιατόριομε διεθνή και ελληνική κουζίνα. Το Λιστόν αποτελεί από μόνο του προορισμό. Το “Rex” είναι η ιδανική λύση για φαγητό το μεσημέρι (26610 39649).Ωστόσο, αν έχετε τη διάθεση για περιπλάνηση, μπορείτε να ανακαλύψετε υπέροχες γεύσεις σε μικρές οικογενειακές ταβέρνες στα διάφορα χωριά του νησιού, όχι πολύ μακριά από την πόλη της Κέρκυρας, όπως το Κοντόκαλι.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ 04/2008 TRAVEL X-PERIENCE